Híj heeft het gemaakt!

Ergens dit jaar verschijnt er een artikel over Willem Middelkoop in het NRC. Het is een wekelijkse rubriek waarin bekende Nederlanders iets vertellen over hun vervoersmiddel in relatie tot hun werk. 
Willem vertelt in dit artikel dat hij erg gelukkig wordt van het feit dat hij, onlangs zittend achter in zijn verlengde BMW 7, binnen enkele minuten enkele tonnen heeft verdiend door op een schermpje met wat online handelingen valuta te hebben verhandeld.  

Zelfverrijking

Ik herinner me dat na het lezen van dit artikel een treurig gevoel mij ten deel valt.  Hoe kan je nu met trots vertellen over zo’n geluksmoment? Deze man, Willem Middelkoop, handelt zonder enige toegevoegde waarde en zonder enige maatschappelijke relevantie en verdient binnen enkele minuten tonnen terwijl deze honderd duizenden Euro’s ergens anders verloren gaan. Dit is voor mij een klassiek voorbeeld van zelfverrijking en een niet-kritische lezer zou zomaar kunnen gaan denken dat mensen zoals Willem Middelkoop nodig zijn om onze maatschappij en onze economie een stapje verder te brengen. Willem als rolmodel, maar dan wel in een rol die beter niet gespeeld had kunnen worden.

Wim Van Der Leegte

Terwijl Willem Middelkoop achter in zijn auto ten koste van anderen aan het scoren is, is een andereWillem hard aan het werk om wel het verschil te maken. Deze Willem heeft zijn hele werkende leven in dienst gesteld om mooie produkten te bedenken, te ontwikkelen en te maken. Met zijn drive en enthousiasme heeft hij een prachtige onderneming opgebouwd en biedt hij vele mensen een werkplek waar zij met hard werken al hun kwaliteiten en talenten tot bloei brengen. Mooie produkten en tevreden klanten zijn een logisch gevolg.   
Deze Willem – zijn volledige naam: Wim Van Der Leegte – is op dat moment bezig om NedCar te redden om zodoende het failliet van de Nederlandse autoindustrie te voorkomen en zoveel mogelijk kennis, ervaring en banen te behouden. We weten inmiddels dat het Wim gelukt is. De Nederlandse overheid heeft hier de juiste steun aangeboden en BMW toont lef en visie door hun Mini’s in Nederland te laten maken. Maar zonder Wim was het niet gelukt. Hij zag deze redding als maatschappelijk relevant en had hier persoonlijk op korte termijn veel meer te verliezen dan te winnen.

Rolmodel

Wat mij betreft had het NRC een compleet katern aan Wim Van Der Leegte mogen wijden. Wim als rolmodel zo overtuigend gebracht dat vele mensen gemotiveerd worden om ook zo’n rol te willen gaan spelen. De rol die ik voor ogen heb, is niet zozeer de redder van NedCar, maar meer de toegewijde roerganger van de maakindustrie. De maakindustrie is namelijk de motor van onze economie. Juist hier valt veel te halen. Mensen die iets maken en/of creëren zijn cool; iets moois maken waar andere mensen iets aan hebben of van genieten. Iets moois op een duurzame manier maken, waar de wereld beter van wordt. Daar gaat het om en daarom verdient iedereen die met passie werkzaam is in de maakindustrie: respect! Respect voor zowel de installateur als de ingenieur, voor zowel de filmmaker als de geluidstechnici, voor zowel de ontwerper als de botenbouwer.  Wat mij betreft hebben zij het echt gemaakt!

Ik realiseer mij overigens dat deze blog vanuit een mannelijk perspectief geschreven is. Ik ben er echter van overtuigd dat iets maken niets met man/vrouw te maken heeft en hoop dat iedereen wordt gemotiveerd om te gaan creëren. Ook zij heeft het gemaakt!

Laat een reactie achter
Selecteer